| تبليغات | X |
|
به نام حضرت دوست.. باران : دانه های خاک آسمان می بارد می بارد بر زمینیان .. می بارد که شاید بو و طمع خاک را بچشند٬ خاکی که سال هاست از آن دور مانده اند.. آسمان : امشب با بارانش رقاصی می کرد با خاکیان عشق بازی می کرد.. آسمان عشقش را امشب هدیه کرد آسمان امشب دست و دل بازی کرد.. ببار... ببار ای آسمان "دلم" عجیب بی تاب نوازش است.. ..
به نام حضرت دوست .. باد می پیچد در نفس٬ نفس می دود در هوا هوا در گیر زمان، رخت رفتن بر تن کرده در آسمان آویزان،رقص تند سر داده گویی می سر کشیده مست مست،دوش به دوش ابرها می دود.. ..
پنجره ای رو به بهار.. به نام حضرت دوست .. زمانی می آید که دلتنگ این واژه های بی محتوا می شوم٬ واژه هایی که از این شاخه به آن شاخه می پریدند واژها یی که در غروب و طلوع های لحظات زندگی ام٬ دلم را آرام میکرد از خاطرات دلم٬برای شما گفتم.. از لحظات زندگی ام از غم هایم،شادی هایم،عشقم،از رفیق دردهایم.. بهار٬دختر بی همتای احساس با او زندگی کردم،شادی کردم، با او غم هایم را از خاطرم پاک کردم. احساسم٬رفیقم،نطفه ای بود،جنینی شد،رشد کرد،بزرگ شد٬ اکنون٬کلبه ای روشن در وجودم٬برای او سند خورده است.. قطب نمایی به او هدیه کردم که هیچوقت راهش را گم نکند. پنجره ام را به احساسم،به بهار تقدیم میکنم تا همیشه باز بماند. یک سال از باز شدن پنجره ام که با دستهای ناتوانم باز کردم گذشت یک سال بهترین ها را از این پنجره٬که رو به آسمان گشوده شده بود٬ تماشا کردم.. بهار اگر بهار شد٬برای داشتن دوستانی٬مانند شما٬بهار شد.. پنجره ام اگر تا به این ثانیه باز بود٬برای هدیه ای بود٬ که بی همتای بی نیازش به او داده بود هدیه ای از آسمان٬آنان بودنند، دوستان خاک آلودم،دوستان 4سال از بهترین لحظات زندگی ام 4سال خاطرات دانشگاهی،حفاری،خوابگاه جن زده،راهروی انتظار کنار شوفاژ٬ساعت 8:30 صبح کلاس درس استاد پور فرج،اکبری،دکتر میراسکندری،دکتر حصاری ( قیرمیزی گونبد،شما جای خودت صحبت کن ..) یاد باد لحظه به لحظه های خاطراتمان .. و فراوان سپاس از رفیق دلم که دلش دریا بود برای دردهایم٬ کال میوه ی رسیده ی رفاقت٬ من از درد گفتم و او از رقص درد .. باران(رعنای دوست داشتنی ام)،سارای ماهتابی٬ و صمیم که دست ناتوانم را گرفت تا قد ناتوان احساسم٬ به باز شدن پنجره ام رسد.. و سپاس از دوستان که پنجره ام را باز نگه داشتند.. بارالها برای لحظه به لحظه های وجودم، سجده شکر به درگاهت.. ..یا علی
بنام عدالت چرا گرفته دلت٬دل من ؟! چرا سکوت کرده ای صدای من؟! چرا درمانده ای دل من؟! توی این صحنه دلخراش زندگی٬هممون بازیگریم قلبم از ظلم به درد آمده سخت است ظلم ظالم را ببینی مظلوم را ببینی نتوانی کاری کنی کابوس ظالم در آسمان دلم٬هر شب به جنگم می آید هر ماهتاب شب در آسمان دل٬فریاد می زنم چرا ؟؟ چرا خدایا؟؟ مگر نمی بینی؟؟ مگر ندیدی؟! چرا سکوت؟! به کدامین گناه ؟! گفته ای آن دنیا٬از حق خون ریخته ی٬بی گناهی نمی گذری و ظالمان را مجازات میکنی به قول ات اعتماد کردم به عدالتت ایمان دارم و انتظار.. دیروز تا اینجا نوشته بودم چون دلم از درد به درد آمده بود امروز باز می نویسم از ظلم.. امروز صبح در همین زمین خاکی امان چشم هایم ظلم هایی دید که به خود لرزیدم صدای ساز دهنی پسر بچه ای٬بی اختیار جلبم کرد کنار خیابان نشسته بود هنر نمایی می کرد تا شاید روزیش را بدست آورد٬ ناگهان مردی پایش را٬روی گردن پسر بچه گذاشت پسرک فریاد زد٬دیوونه چیکار داری می کنی؟ مرد دید که با اعتراض پسرک مواجه شده و از او فاصله گرفت.. قلبم آتش گرفت٬سوختم.. خدایا این مرد چه می کند؟ همانند جنگل که هیچ قانونی ندارد مانند شیر غرانی که شکارش را زیر پا گرفته.. هنوز از این شوک بیرون نرفته بودم٬که پسری نابینا را دیدم که با عصایی به دست راه می رفت تا راهش را پیدا کند می دانم٬ندانسته به اتوبوسی که سر راهش بود چند ضربه ی کوچک زد ناگهان راننده با عصبانیت پیاده شد و به سمت او حمله کرد گوش پسر نابینا را محکم کشید و به زمین پرتش کرد. پسر نابینا فقط نفرین کرد به او گفتم نفرین کن٬فریاد بزن گویند آه مظلوم٬عرش خداوند را می لرزاند فریاد بزن تا فریادت به عرش رسد٬شاید خدا کاری کند خدایا خسته ام از این همه ظلم دلم تنگ باران است ببار باران٬ببار بر این سیه دلان ببار تا سیلی جاری شود.. |
About
ای کاش می شد فهمید در دل آسمان چه می گذرد تر احساسآبان 1388مهر 1388 شهریور 1388 مرداد 1388 خرداد 1388 اردیبهشت 1388 اسفند 1387 بهمن 1387 دی 1387 آذر 1387 آبان 1387 مهر 1387 شهریور 1387 شکوفه های بهارم
انتظار سبز
رفیق دلم |
